News

    30 lipca 2010
    W dziale  Fotoporadniki relacja z  demontażu sprężarki Comprex
    więcej...

    29 lipca 2010
    W dziale Fotoporadniki instrukcja regulacji dawki paliwa w silniku RF - CX
    więcej...

    Kontakt
    an image
    gg 3623549
    e-mail: vilczek@gmail.com


    Witam ! 

    Wiatam wszystkich miłośników i fanów Marki jak i jej przeciwników :) Strona powstaje w celu ułatwienia obsługi, eksploatacji i napraw samochodów marki Mazda, głównie modelu 626.

    Jest to strona tworzona przez psjonata, który zakupił auto w tragicznym stanie i własnymi siłami próbuje doprowadzić je do stanu idealnego :)

    Jako że nie jestem zawodowym mechanikiem ani informatykiem zapraszam wszystkich chętnych do współtworzenia strony.

    więcej...



    HISTORIA MODELU 626


    Mazda
    626 GA/CB


    Inne nazwy:    Mazda Capella
    Producent:    Mazda Motor Corporation
    Premiera:    1979
    Okres produkcji:    1979-1983
    Poprzednik:    Mazda 616
    Następca:    Mazda 626 GC
    Segment:    C
    Typy nadwozia:    4-drzwiowy sedan, 2-drzwiowy coupe


    Zanim 626 ujrzała światło dzienne, produkowano inną Mazdę klasy średniej. Była to 616. Odznaczała się rozstawem osi 2,47 m i długością nadwozia 4,26 m. Do napędu stosowano silniki o pojemnościach 1.5 l, 1.6 l i 1.8 l. Motory montowano wtedy wzdłużnie, a napęd był na tylny, sztywny most. Wkrótce jednak opracowano nowy system znakowania modeli - z dwójką pośrodku nazwy. Mazda 626 trafiła na rynek europejski pod koniec lat 70., a więc przed wieloma laty. Tu model ten zyskał bardzo szybko uznanie zarówno ze strony fachowców, jak i potencjalnych użytkowników. W swym rodzinnym kraju, w Japonii, auto to nosiło nazwę Mazda Capella. Oznaczenie "626" wprowadzono po raz pierwszy w 1978 roku. Wówczas zresztą pojazd ten niczym szczególnym się nie wyróżniał. Zaliczana do klasy średniej Mazda 626 miała w tamtych latach silnik umieszczony z przodu, ale napędzał on nadal koła tylne. Samochód miał kanciaste nadwozie, jego rozstaw osi wynosił 2,51 m, a długość 4,3 m.


    Mazda 626 GC



    Inne nazwy:    Mazda Capella, Ford Telstar
    Producent:    Mazda Motor Corporation
    Premiera:    1982
    Okres produkcji:    1982-1987
    Miejsce produkcji:    Hiroshima  Japonia
    Poprzednik:    Mazda 626 GA/CB
    Następca:    Mazda 626 GD
    Segment:    C
    Typy nadwozia:    5-drzwiowy liftback, 4-drzwiowy sedan, 2-drzwiowe coupe
    Silniki:    1.6 F6 (80 KM), 2.0 MA, 2.0 FE (101 KM), 2.0i FE (120 KM),
    2.0i Turbo FET (135 KM), 2.0D RF (64 KM)
    Skrzynia biegów:    Ręczna: 4- lub 5-biegowa Automatyczna: 3-biegowa
    Długość:    443 mm
    Szerokość:    169 mm
    Wysokość:    139 mm
    Masa własna:    945 - 1140 (kg) (w zależności od wersji)


    "Bestseller z Hirosimy" - taki tytuł nadała fachowa prasa zachodnioniemiecka japońskiemu samochodowi Mazda 626, który pojawił się w 1982 r. na rynkach Europy zachodniej. Pojazd był sprzedawany do około 120 krajów świata, można go spotkać także w Polsce. Zdobył też uznanie w Ameryce. Fachowy miesięcznik motoryzacyjny wychodzący w Stanach "Motor Trend" przyznał pojazdowi wyróżnienie - tytuł "Importowanego samochodu roku 1983". Nieco wcześniej samochód Mazda 626 został uznany za najlepszy w wewnętrznym plebiscycie na japoński samochód roku 1982-1983.

    Na początku lat 80. japoński przemysł motoryzacyjny usilnie zabiegał o rynki zbytu na całym świecie. Europejscy konkurenci produkowali wtedy już wiele pojazdów z napędem kół przednich. Aby nie zostać w tyle, konstruktorzy Mazdy zdecydowali się na podobne rozwiązanie. Najpierw wprowadzono przedni napęd do mniejszego samochodu, do modelu 323 w 1980 roku, a w październiku 1982 r. pojawił się nowy samochód z przednim napędem Mazda 626. Do produkcji nowego modelu 626 wybudowano nową, bardzo nowoczesną fabrykę w Hofu koło Hiroshimy. Brak odpowiednich terenów na lądzie spowodował, że fabrykę zbudowano na terenach wydartych morzu.

    Zaliczana do najnowocześniejszych na świecie fabryka w Hofu zatrudniała 1800 pracowników i produkowała miesięcznie 27 tysięcy samochodów Mazda 626. Wysoką wydajność uzyskano przez zautomatyzowanie procesów technologicznych. Pracowało tam 155 robotów, które same wykonywały czynności spawalnicze, malowanie i montaż pojazdów. Aż 95% czynności spawalniczych wykonywały automaty, bez udziału człowieka. Wysoki stopień automatyzacji wpływał bardzo korzystnie na jakość produkowanych samochodów, przez coo były one po prostu dokładnie wykonane. Fabryka w Hofu kooperowała z 10 zakładami, do fabryki były dowożone również gotowe silniki wykonane w innym zakładzie Mazdy. Najpierw zastosowano silniki gaźnikowe nowej serii F o trzech różnych pojemnościach: 1587, 1789 i 1998 ccm. Zróżnicowaną pojemność skokową silników uzyskano poprzez kombinację wielkości średnicy cylindrów i skoku tłoków. Pojemność skokową 1800 uzyskano przez zwiększenie o 5 mm średnicy cylindrów silnika 1600, pozostawiając bez zmian skok tłoków, natomiast pojemność 2000 uzyskano zwiększając skok tłoków silnika 1800 o 9 mm, pozostawiając bez zmian średnicę cylindrów. Silniki te mają podobne rozwiązania konstrukcyjne: wałek rozrządu umieszczony w głowicy napędzany za pośrednictwem paska zębatego i wszystkie są ustawione poprzecznie w pojeździe. Aby zwiększyć sprawność silników, zmniejszyć ich masę własną i zmniejszyć zużycie paliwa dokonano wielu śmiałych posunięć konstrukcyjnych. Zmniejszono tarcie wewnętrzne przez zastosowanie pierścieni tłokowych o mniejszym nacisku na ścianki cylindrów, odpowiednio dobrano łożyska wału korbowego, zmniejszając przy tym średnicę czopów wału. W porównaniu do silników stosowanych w poprzednim modelu 626, zmniejszono masę wału korbowego o 6,5 kg, zmniejszając liczbę przeciwciężarów z 8 do 4. Stosując cienkie ścianki bloku cylindrów zmniejszono jego masę do 6 kg. Bloki silników wykonano z żeliwa, natomiast głowice cylindrów, a nawet dźwigienki zaworowe - ze stopów lekkich. Dokonano jeszcze wielu innych zmian, zmniejszając w sumie masę silników serii F aż o 26kg. Silniki serii F były nie tylko lekkie, ale wykazywały niski stopień hałaśliwości w czasie pracy. Do układu wylotowego silnika doprowadzono dwoma kanałami powietrze, jednym kanałem powietrze dopływa do układu wylotowego 1 i 4 cylindra, a drugim do pozostałych. W momencie powstawania podciśnienia w przewodzie wylotowym otwiera się zawór doprowadzający z zewnątrz powietrze, jest wyrównywane ciśnienie i nie powstaje fala uderzeniowa tym samym jest zmniejszony hałas powstający w układzie wylotowym.

    Od września 1983 r. samochód Mazda 626 był produkowany również z silnikiem wysokoprężnym, a od 1984 r. z 2-litrowym silnikiem benzynowym z doładowaniem. Skrzynię biegów opracowano wzorując się na skrzyni modelu 323, ale i w tym przypadku zmniejszono masę, między innymi przez zmniejszenie wymiarów zewnętrznych skrzyni. Do wykonania obliczeń skrzyni zastosowano komputer. Skrzynia miała dobrze dobrane przełożenia i jej praca jest cicha. Silniki i skrzynia są umieszczone poprzecznie przed osią przednią - skrzynia biegów z lewej strony. Nierówną długość mają wahacze poprzeczne zawieszenia. Wahacz lewy jest dłuższy o 3,5 cm od prawego. Chciano przez to uzyskać dobre zachowanie się pojazdu, zwłaszcza na zakrętach, ponieważ silnik jest umieszczony (poprzecznie) po prawej stronie i środek ciężkości pojazdu jest lekko przesunięty właśnie w tę stronę. Starannie opracowano zawieszenie tylne pojazdu. W układzie zawieszenia każdego koła tylnego zastosowano podwójne drążki reakcyjne poprzeczne i pojedynczy drążek podłużny. Japończycy nazwali ten układ TTL (Twin Trapezoidal Link) czyli podwójny układ trapezowy. Za opracowanie tego układu konstruktorzy otrzymali nagrodę "Nakagawa Award" nadana przez Stowarzyszenie Inżynierów Samochodowych w Japonii. Podkreślono przy tym prostą budowę układu TTL, skuteczność działania, zwiększenie wygody jazdy oraz uzyskanie dobrej charakterystyki prowadzenia pojazdu. Układ drążków TTL zapewnia dobrą stabilność pojazdu w czasie jazdy na wprost i na zakrętach. Można więc było zastosować miękkie zawieszenie w celu podniesienia wygody jazdy. W niektórych modelach Mazdy 626, na przykład w wersji coupe, są stosowane seryjnie amortyzatory teleskopowe z regulowaną siłą tłumienia. Do dyspozycji kierowcy były trzy ustawienia: komfort, sport (wszystkie amortyzatory są utwardzone) i auto (po przekroczeniu 80 km/h przednie amortyzatory ulegały utwardzeniu). Amortyzatory takie nazywane są EVSA - electronic Variable Shock Absorber, czyli amortyzatory o zmniejszonej sile tłumienia sterowane elektronicznie. Mazda 626 jest samochodem bardzo stabilnym w ruchu, łatwym w prowadzeniu. Przekładnia zębatkowa powoduje, że pojazd szybko reaguje na ruchy kierownicą. Silnik pracuje cicho i zapewnia pojazdowi dobrą dynamikę. Od momentu wprowadzenia do produkcji w 1982 r. samochody Mazda 626 są budowane w trzech odmianach nadwoziowych: sedan 4-drzwiowy, coupe 2-drzwiowe i 5-drzwiowy hatchback z pochyloną ścianą tylną, w której znajdują się unoszone do góry drzwi. Japończycy chcieli eksportować swój samochód wiedzieli, że na wszystkich rynkach są najlepiej sprzedawane samochody, których nadwozia zaprojektowane zostały przez europejskich stylistów. Nie ryzykowali opracowania nadwozia we własnym zakresie i linię zewnętrzną Mazdy 626 narysował słynny włoski projektant G. Giugiaro. Powstał samochód o dużej użyteczności i o ładnym wyglądzie. Zderzaki tworzą integralną część z bryłą nadwozia - nie są wystające. Pod reflektorami przednimi, lampami tylnymi i z obu boków nadwozia biegną listwy wykonane z czarnego tworzywa - jest to nie tylko akcent dekoracyjny ale również ochrona nadwozia przed uszkodzeniami mechanicznymi. Podobnie jak z zewnątrz, estetycznie jest opracowane wnętrze nadwozia. Wyposażenie wnętrza wskazuje na wóz o podwyższonej klasie, tak na przykład w samochodach z silnikiem 2-litrowym fotele przednie można ustawiać - jak reklamuje wytwórca aż w dziesięciu - pozycjach, elektrycznie są sterowane lusterka zewnętrzne i opuszczane szyby w drzwiach bocznych. W odmianie sedan można pochylać do przodu niezależnie dwie części oparcia siedzenia tylnego, łączy się tym samym przestrzeń osobową z bagażnikiem i uzyskuje możliwość przewożenia długich przedmiotów. Współczynnik oporu powietrza Cx wynosił: sedan - 0,36, 5d - 0,35, coupe - 0,34. Były to w 1982 roku dobre rezultaty.


    Mazda 626 GD



    Inne nazwy:    Mazda Capella
    Producent:    Mazda Motor Corporation
    Premiera:    1987
    Okres produkcji:    1987-1992
    Miejsce produkcji:    Hiroshima  Japonia
    Poprzednik:    Mazda 626 GC
    Następca:    Mazda 626 GE
    Segment:    C
    Typy nadwozia:    5-drzwiowy liftback, 4-drzwiowy sedan, 2-drzwiowe coupe
    5-drzwiowe kombi
    Silniki:    1.6 8v F6 (80 KM), 1.6 16v B6 (88 KM), 1.8 8v F8 (90 KM)
    1.8 12v F8, 2.0 8v FE, 2.0 12v FE, 2.0i 8v FE (90), 2.0i 12v FE
    2.0i 16v FE-DOHC (140-148 KM), 2.2i 12v F2 (115 KM)
    2.2i 12v Turbo F2-T (145 KM), 2.0D RF7 (60 KM), 2.0TD RF-T (82 KM)
    Skrzynia biegów:    Ręczna: 5-biegowa Automatyczna: 3-biegowa
    Długość:    453 mm
    Szerokość:    169 mm
    Wysokość:    141 mm
    Masa własna:    1015 - 1305 (kg) (w zależności od wersji)
    Pokrewne:    Mazda Capella, Mazda MX-6, Ford Telstar



    W 1987 roku przeprowadzono modernizację modelu 626, która objęła nadwozie i silnik. Nadążając za panującą modą nadwozie "zaokrąglono", zmieniono lampy przednie i tylne, szyby boczne bardziej wygięto, wprowadzono zmiany w wystroju wnętrza nadwozia, zmieniono wygląd tablicy wskaźników. Zwiększono rozstaw osi do 275,5 cm i długość samochodu do 451,5 cm. Można było otrzymać samochód wyposażony w jedną z sześciu wersji silnika. Dla odbiorcy japońskiego wprowadzono nowy silnik 1600 (78 x 83,6 mm) oznaczony B6, pozostawiając dotychczas stosowany silnik 1600 w samochodach kierowanych na eksport. Silniki serii F 1800, 2000, 2200 z jednym wałkiem rozrządu otrzymały po 3 zawory na cylinder, silnik 2000 z dwoma wałkami otrzymał 4 zawory, pozostał stosowany silnik wysokoprężny oznaczony RF. Samochody napędzane silnikiem 2-litrowym z dwoma wałkami rozrządu w głowicy stały się najbardziej dynamicznymi spośród modeli 626. Prędkość maksymalna wynosiła 206 km/h, rozpędzanie 0-100 km/h w ciągu 9,4 sekundy. Poza tym te właśnie modele 626 (2.0 DOHC 16V) zostały wyposażone alternatywnie w napęd na 2 lub 4 koła (4WD) oraz w kierowane 2 przednie lub 4 koła (4WS). W układzie hamulcowym wprowadzono system zapobiegający blokowaniu kół (ABS), a w układzie wylotowym spalin silnika katalizator.


    Mazda 626 GE



    Inne nazwy:    Mazda Capella
    Producent:    Mazda Motor Corporation
    Premiera:    1992
    Okres produkcji:    1992-1997
    Poprzednik:    Mazda 626 GD
    Następca:    Mazda 626 GF
    Segment:    D
    Typy nadwozia:    5-drzwiowy liftback, 4-drzwiowy sedan, 5-drzwiowe kombi
    Silniki:    1.8 16v FP (105 KM), 1.8 16v FP (90 KM), 2.0 16v FS (115 KM)
    2.5 24v KL (166 KM), 2.0D Comprex RF-CX (75 KM)
    Skrzynia biegów:    Ręczna: 5-biegowa<br
    Długość:    470 mm
    Szerokość:    175 mm
    Wysokość:    140 mm
    Pokrewne:    Mazda Capella



    W 1992 roku do sprzedaży wprowadzono model 626 o opływowej karoserii. Jego wymiary mocno urosły - rozstaw osi do 2,61 m, a długość do 4,7 m. Kombi pozostało z modelu poprzedniego GD. Sukces tego samochodu nie powtórzył się tak jak z poprzednim. Szokował on elegancją i nadal nią zadziwia (współczynnik oporu powietrza w touring sedan wynosi 0,29). Wadą było mało miejsca na tylnej kanapie, szczególnie w hatchbacku (inaczej touring sedan). Kokpit jest bezpretensjonalnie funkcjonalny i nie sprawia wrażenia przeładowanego. Jakość materiałów bardzo dobra i odporna na zużycie. Bagażnik ma pojemność 455 l, a ogromna klapa ułatwia załadunek. Zawieszenie jest bardzo komfortowe, ale być może za miękkie. Mocno reaguje na jazdę z obciążonym bagażnikiem. Seryjne wspomaganie kierownicy zdecydowanie ułatwia manewry, które szczególnie w wersji Cronos nie należą do przyjemnych ze względu na dużą średnicę zawracania. Układ kierowniczy precyzyjny i czuły. Bogate wyposażenie i wzorowa niezawodność przemawiają za kupnem tej wersji modelu. Na początku 1993 wprowadzono do sprzedaży oczekiwanego Diesla z doładowarką Comprex o mocy 75 KM. Istotą tego urządzenia jest podwyższenie ciśnienia zasysanego powietrza za pomocą spalin. Dzięki temu osiągnięto wzrost momentu obrotowego w górnym i dolnym zakresie obrotów. Wyeliminowano tez zjawisko zwane "turbodziurą". Pozostałe silniki są benzynowe: 1.8 (1840 ccm, 107 KM), na przełomie '94 i '95 roku zastąpiony jednostką 90-konną o tej samej pojemności, 2.0i o mocy 115 KM oraz 6-cylindrowy, 165-konny 2.5 litra. Do sprzedaży specjalnie na rynku amerykańskim opracowano wersję Cronos z nadwoziem typu sedan.

    Mazda 626 GF



    Inne nazwy:    Mazda Capella
    Producent:    Mazda Motor Corporation
    Premiera:    1997
    Okres produkcji:    1997-2002
    Poprzednik:    Mazda 626 GE
    Następca:    Mazda 6 GG
    Segment:    D
    Typy nadwozia:    5-drzwiowy liftback, 4-drzwiowy sedan, 5-drzwiowe kombi
    Silniki    1.8 16v FP (90 KM), 2.0 16v FS (115 KM), 2.0 16v FS (136 KM)
    2.5 24v MPS KL (280 KM), 2.0 DiTD RF2A (101 KM), 2.0 DiTD RF4F (110 KM)
    Skrzynia biegów:    Ręczna: 5-biegowa
    Długość:    458 mm
    Szerokość:    171 mm
    Wysokość:    143 mm
    Pokrewne:    Mazda Capella



    W roku 1997 zaprezentowano kolejną generację Mazdy 626. Bardzo okazałą sylwetkę rodzinnej limuzyny pozbawiono (w porównaniu do poprzednika) ekstrawaganckich kształtów. Wnętrze jest bardzo funkcjonalne. Twardo obity, wygodny fotel kierowcy da się wszechtronnie regulować. Tylna kanapa jest zbyt nisko umieszczona, ale jest to cecha z poprzednich Mazd 626. Deska rozdzielcza przejrzysta, wszystko jest pod ręką i da się łatwo, wręcz intuicyjnie regulować. Sztuczna drewniana okleina dodaje szlachetności i bardzo ładnie wygląda. Wnętrze jest jednak bardzo szare. Samochód w Polsce oferowany był z dwiema jednostkami napędowymi. W sedanie montowano 115 konny silnik, a w hatchbacku wzmocnioną jednostkę 136 konną. Oba silniki cechowała wysoka kultura pracy i elastyczność na dobrym poziomie. Zawieszenie jest nieco miękkie, ale dobrze tłumi nierówności zarówno krótkie, jak i długie. 626 ma jednak tendencję do zarzucania tyłem w czasie mknięcia przez wąskie zakręty. Układ jezdny jest nerwowy. W roku 1998 wprowadzono 100-konnego turbo diesla (TDI). Samochód miał w zamiarach podnieść sprzedawalność Mazd z silnikami wysokoprężnymi w Europie. Nowoczesna, czterozaworowa technika pozwoliła odchudzić samochód o 33 kg od poprzedniego Diesla montowanego w 626.

    Face-lifting w roku 2000

    Na początku roku 2000 wprowadzono zmienioną 626. Mazda pozostaje dziś jedną z nielicznych japońskich firm, których europejska oferta obejmuje prawie wyłącznie modele produkowane w Japonii. Mimo ceny powiększonej o cło fakt ten dla wielu nabywców wydaje się być atutem, skłaniającym ich do zakupu auta właśnie tej marki. Choć teoretycznie pod względem jakości i precyzji wykonania samochody wyprodukowane w Europie i Japonii nie powinny się różnić, to właśnie tutaj diabeł tkwi w szczegółach, co dobrze widać po nowej 626. Auto to wprowadzone do sprzedaży na przełomie roku 1997/98 przeszło swoistą kurację odmładzającą. Bardziej agresywny wygląd nadają mu nowa maska silnika z wyraźnymi przetłoczeniami wzdłużnymi, nowa osłona chłodnicy, przednie reflektory z kloszami z gładkiego szkła i obniżony zderzak przedni. W tylnej części nadwozia retusz ograniczono tylko do zmiany wyglądu lamp zespolonych. Także wnętrze nadwozia zostało odświeżone przez zastosowanie jaśniejszych tworzyw sztucznych. Deska rozdzielcza wykonana jest w dwóch odcieniach szarości, a nie jak dotąd w jednym. Nieco zmieniono w niej wygląd wskaźników zegarowych, a w wystroju wnętrza zastosowano więcej chromowanych detali. Niewidoczną innowacją jest nowy filtr powietrza nadmuchiwanego do wnętrza, pochłaniającego nie tylko cząsteczki stałe, ale także opary spalin. Na polskim rynku Mazdy 626 oferowane były tylko z benzynowym silnikiem o pojemności 2.0 l i mocy 136 KM w dwóch wersjach wyposażenia, komfortową Touring i bardziej dynamiczną Sportive. Do standardowego wyposażenia należą 4 poduszki powietrzne, systemy ABS i TCS, tempomat oraz automatyczna klimatyzacja. Dostępne były trzy wersje nadwoziowe: sedan, hatchback i kombi. Mazda 626 kombi miała swoją premierę równo z innymi wersjami nadwozi - sedanem i hatchbackiem. Podstawowa forma auta to pięcioosobowe kombi, ale firma przygotowuje też wersję 7-osobową z trzecim rzędem siedzeń. Mazda 626 SW (skrót od Station Wagon) jest o 20 cm dłuższa od swoich pokrewnych wersji. Wersja GLX standardowo wyposażona jest w podłokietnik dla kierowcy, a przedni fotel pasażera składa się również do przodu, tworząc stolik, na którym można stawiać zarówno notebooka jak i gorące naczynia. Po złożenia tego fotela i jeszcze jednego za nim w Maździe można przewozić bardzo długie przedmioty. Tylna kanapa jest przesuwana do przodu i dzielona, co pozwala wozić długie bagaże, np. narty. Przedział bagażowy ma pojemność 537 l. Standardowo wyposażony jest w roletę zakrywająca przewożone rzeczy.

    Całkowicie niezależne zawieszenie składa się z przodu z kolumn McPhersona, z tylu z opracowanego przez inżynierów Mazdy, niezależnego systemu podwójnych trapezowych wahaczy, tzw. układ TTL (Twin Trapezoidal Link). Zapewnia on zachowanie optymalnych parametrów geometrii zawieszenia, szczególnie przy pokonywaniu zakrętów i nierówności drogi. Jako wyposażenie dodatkowe oferowany jest system automatycznej regulacji prześwitu tylnego zawieszenia w zależności od obciążenia samochodu. Układ ABS nowej generacji stanowi wyposażenie standardowe we wszystkich wersjach. Wyposażony jest w cztery sensory (po jednym na każde koło), reagujące na różnice w obrotach kół oraz trzy systemy kontrolujące przednie i tylne hamulce. W połączeniu z ABS-em działa TCS (system kontroli napędu) znany z luksusowego modelu Xedos 9, przeciwdziałający poślizgowi kół przy ruszaniu i gwałtownemu przyspieszaniu. W nowej Maździe znalazły się również rozwiązania sprawdzone w innych modelach, np. system FIM (Frontal Impact Moderation), dzięki któremu w razie zderzenia czołowego energia uderzenia jest redukowana w znacznej mierze przez przód samochodu i rozprasza się w sposób kontrolowany na elementy absorbujące, kabina pasażerska pozostaje nienaruszona.


    Źródłó: mazdaspeed.pl



    r.